Hier even een mooi berichtje over Waldo en ben erg trots op hem.  
Een paar week  terug  kreeg ik nog voor mijn verjaardag op een avond visite van 6 lieve mensen.  
Het was 23.30 dat ze weg gingen en omdat ik een paar dagen daarna   weer bezoek kreeg, wilde ik  het overgebleven gebak in de diepvries doen.  
Maar o ,wee   ik pakte het verkeerd  aan en daar lag het gebak op de grond.  
Zelf kan ik het niet oprapen en Waldo wilde gelijk helpen en was  ter plaatse.  

Maar ik dacht nee dat kan niet,dan wordt hij ziek en zei   "pas touscher"   ( niet aanraken) .
Stel je voor zo vlak voor je neus zoveel lekkers en hij raakte het niet aan , ik had alle bewondering voor hem.  
Met andere hulpmiddelen,keukenpapier enz. tussen  2 helpinghands   heb ik het ergste weg gekregen en Waldo kreeg een ander lekkernij.  
Hij   is werkelijk een grote schat.  

 

Hier ben ik weer,wil jullie even zeggen dat ik er weer wat heb bijgeleerd. Wiesje en mijn vrouwtje Marian hebben mij geleerd om haar laarsjes aan en uit te doen. Er zijn een paar balletjes aan de rits van haar laarsjes gemaakt en die moet ik aan het                     balletje omhoog of laag trekken en ja hoor na een paar oefeningen is het mij gelukt Tot een volgende keer een poot en knuffel van Miro [Waldo] zoals mijn vrouwtje mij noemt ook groetjes van Marian. Dis Bonjour.  
 

Hallo allemaal,

Ik ben even weer thuis geweest maar omdat mijn baasj weer een paar dagen weg moest mocht ol lekker weer logern bij Egbert en Ina.

En ik kwam er achter dat ik nog niet eens klaar was met vertellen.

Ik heb de eerste keer ook kennis gemaakt met Whitney het paard van René en Cynthia.

René was eerst een keer alleen gekomen en stond in 1x met paard en al achter het huis.

Ik vond het eerst nog wel een beetje spannend het was ook al een poos geleden dat ik zo'n groot beest had gezien.

De tweede keer was Cynthia er ook bij en moesten er foto's en filmpjes worden gemaakt.

Ik mocht met Whitney lopen ik kreeg van René de lijn in mijn bek en toen heb ik een rondje met haar gelopen.

Ik geloof dat ik het wel goed deed want ze moesten er allemaal om lachen.

Maar toen ik Whitney mee naar binnen wilde nemen om haar mijn plekje te laten zien toen mocht het in 1x niet meer.

Snapte er niets van ik mocht toch ook gewoon mee naar binnen waarom mijn vriendin dan niet.

Ze was te groot werd er gezegd en ze was het ook niet gewend.

Vind het nog steeds raar dat het niet mocht.

Ik heb het hier prima naar mijn zin gehad mocht ook nu een dagje logeren bij René en Cynthia en ben ook nog met René in het grote bos geweest.

Mocht daar lekker los rennen en door de dikste plassen rossen.

Toen we thuis kwamen moest ik wel gewassen worden was namelijk niet blond meer maar zwart.

Morgen ga ik weer terug naar Marian en zit het er voorlopig op met het logeren.

Maar ik hoop toch dat ik vaker mag komen.

Ik zal aan Ina vragen of ze de foto's hier bij wil zetten.

Ik weet niet wanneer ik weer wat van mij kan laten horen maar ik wens iedereen prettige feestdagen alvast.

Ben wat aan de vroege kant maar beter te vroeg dan te laat.

 

Dis Bonjour Miro ( Waldo)

Hallo allemaal,   Dat is een poos geleden dat jullie iets van mij hebben gehoord, hé!! Er is hier ook veel gebeurd mijn vrouwtje is alleen komen te staan en is af en toe erg verdrietig en nu zorg ik nog beter voor haar. Ze zegt dat ze mij een “grote schat” vind. Op 1 november werd er tegen 11u aan de deur gebeld en omdat ik nooit mee mag naar de deur bleef ik netjes in de keuken wachten terwijl Marian naar de voordeur ging om open te doen. Toen de deur van de keuken eindelijk weer open ging was ik helemaal blij want wie kwamen daar achter mijn vrouwtje aan naar binnen Emmy en Ina. Ik was zo blij om ze te zien ik ken ze namelijk erg goed. Ik heb bij Ina in huis mijn opleiding mogen volgen en we gingen vaak bij Emmy op bezoek. De dames gingen koffie drinken en ik moest op mijn plaatst, nou ja zeg!!!!!! Ik geloof dat ze na een uurtje wel waren uitgepraat want ze stonden op en mijn dekje en kussen werden gepakt. Marian kwam met mijn lijn aan en ik mocht zelf mijn favoriete speeltje meenemen. Ik snapte er eerst niets van totdat we naar de auto van Ina liepen en de achterklep open ging en ik naar binnen mocht. Ik ging uit logeren en mocht een paar dagen bij Egbert en Ina blijven, joepie!!! Maar eerst gingen we nog even weer naar het huis van Emmy toe en daar zag ik oude bekenden, de katten en Skipper en nog steeds de chagrijnige Amber. Ook liep daar Troy rond een collega van mij maar dan nog in opleiding. Later werden we door een bus opgehaald waar ook nog een paar honden inzaten en gingen we op weg naar Emmeloord. Ik durfde niet te gaan liggen en bleef de hele tijd staan ik lijk misschien we stoer maar ben ik niet hoor. Het was een druk dagje we moesten op de foto en ik mocht nog even met een paar collega honden spelen. Toen ik dan dacht dat we eindelijk na huis gingen moest ik samen met Ina nog op visite. We gingen namelijk naar René en Cynthia de zoon en schoondochter van Egbert en Ina. En daar zag ik Egbert weer  wat was ik blij !!! Ik heb de avond van mijn leven gehad ben veel geknuffeld mocht zelfs bij Cynthia op schoot. Wel heb ik een nare ervaring met 1 van hun katten gehad. Tjilli heeft mij terwijl ik lag te slapen over mijn neus gekrabd. Toen moesten alle drie de katten de schuur in want stel je voor dat de rest het ook ging proberen. Ik was dan wel een schrammetje rijker maar de katten waren uit de kamer gezet. En nu mogen jullie raden waar ik mocht liggen……………..Juist, op schoot bij Cynthia.      

 

Miro als fotomodel bij de rozen

 

Maatjes voor het leven, Marian en Miro

Met Miro gaat het heel goed, het is in één woord gezegd· Een Grote Schat.
Hij loopt me overal na en als ik iets laat vallen, staat hij al naast me om het op te pakken.
S’avonds als we naar bed gaan, trekt hij de lange broek uit, en gooit het in één swong op mijn schoot.
We zijn echte grote vrienden geworden, met mooi weer zijn we buiten, of met de scootmobiel of buiten op terras.
      Met groetjes van Marian, poot en knuffel van Miro